استاد ارژنگ؛ فومن رابه شهر مجسمه ها ملقب کرد

استاد ارژنگ؛ هنرمندی که فومن رابه شهر مجسمه ها ملقب کرد

شادروان استاد اسماعیل ارژنگ از جمله چهره ی برجسته و ماندگار هنر مجسمه سازی و قلمزنی در تاریخ معاصر ایران است. این هنرمند نام آور بعد از اتمام تحصیلات و آموختن هنرمجسمه سازی،درآسمان هنرکشورمان درخشیدن گرفت و از آن پس آثاربه یادمانی ازخود به یادگار نهاد که برخی از آنها در داخل کشور و شماری هم درخارج ازکشور نگهداری می شود. استاد ارژنگ  در خانواده ای زاده شد که اغلب از هنرمندان عصر خود بودند.پدرش مرحوم استاد غلام رضا رحیم زاده ارژنگ (متوفای ۱۳۴۰) که اصالتا”  از مهاجرین قفقاز دوره قاجاربود، بنیان گذار «مجسمه سازی» در ایران به شمار می رفت و استاد ارژنگ نیز ابتدا این هنر را از دستان پدر آموخت و بعدها هم راهش را ادامه داد و در طول هفتادو هفت سال فعالیت خود آثار فاخری را پدید آورد.

وی اولین کتاب آموزشی الگوی نقاشی را در ایران تهیه نمود و شیوه قلم زنی نقش برجسته روی ورق فلز را نیز بنیان گذارد.علاوه براین، مجسمه هایی را نیز طراحی و ساخت که از جمله ی آنان می توان مجسمه گُشتاسب در میدان حُر تهران، حجاری سنگی عدالت انوشیروان ساسانی در بدنه کاخ دادگستری تهران، مجسمه میرزاکوچک جنگلی در خانه اش واقع در استادسرای رشت و همچنین مجسمه های شهر فومن، بویژه مجسمه بانو آناهیتا (الهه یا فرشته نگهبان آب در باستان ونماد شهر فومن )را نام برد که درنیمه اول دهه ی سال ۱۳۵۰ خورشیدی در دوره ی شهرداری مرحوم نصرت الله فرّهی خوانساری (۱۳۸۶-۱۳۱۰) ساخته و نصب شدند و چندی بعد همان مجسمه ها بودندکه کهن شهرفومن را به «شهرمجسمه ها» ملقب کردند. حاج اسماعیل ارژنگ متولد  اسفند ماه سال ۱۲۹۹ در شهر مشهد بود که پس از سالها فعالیت هنری در عرصه ی طراحی و ساخت مجسمه، سرانجام در اسفندماه سال ۱۳۸۹ دارفانی را وداع گفت ودر قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.روحش شاد

کیوان پندی/ نویسنده و پژوهشگر تاریخ گیلان